"اندوه انسان بودن را حس کردم. موجودی فناپذیر که در ذات خود تنهاست، اما به توهم بودن با دیگران نیاز دارد. دوستان، بچهها، عشاق. این توهم جذابی بود. توهمی بود که به راحتی میتوانستی به آن خو بگیری."
از: انسانها، نوشتهی مت هیگ،نشر هیرمند
- جمعه ۱۹ ارديبهشت ۹۹
