فصل طلایی
بچگیام بوی روغن نارگیل میده. شکل یه ماشینه که داره توی یه جادهی سرسبز حرکت میکنه و من تنها رو صندلی عقبش نشستم. صداش هم شبیه این آهنگه.
+ بیشتر از هر وقت دیگهای دلتنگ گذشتهم. گذشتههای دور. خیلی دور.
+ بچگیهای شما چه بو و صدا و تصویری داره؟ چه مزهای میده؟
سلام نارا خانم
بچگیهای من، صدای: طبیعت و تکاندن درخت گردو و بادام
و بوی گلهای خوشبو طبیعت میدهد.
بچگی من بوی طالبی میده... صدای بارونهای پاییزی داره
و شکل غروب پاییزه و
طعم ملس داره :)
یه زمانی اتفاقای عادی منو میبرد به بچگیام
وقتی تو خیابون خورشید عصر زرد بود و من به سمتش راه میرفتم
یا وقتایی که از لای پنجره هوای تازه به سمتم میومد همین چیزهای خیلی عادی با من کاری میکرد که حس میکردم پنج سالمه...
تجربهی عجیبیه :) یه بارم یه سیب گاز زدم و واقعا حس کردم تو حیاط همسایهی قدیممون هستم حتی نمیدونستم کی بود اون همسایمون از خواهرم پرسیدم ولی انگار برای یه لحظه اونجا بودم و همون لحظه رو دوباره زندگی کردم :))
بچگی من بوی کوچه خیابون میده شکل یه سنگ ساکته که با هر قدم بهش یه ضربه زده میشه صداش شبیه هیچ حرفی نیست که کسی بخواد بزنه...
خیلی ساده بود اما بیقرار چیز بیشتری نبودم چون اصلا نچشیده بودم روزهای خیلی متفاوت تری رو... همزبون هم نداشتم با این که همبازی و رفیق داشتم...
کودکیم دلتنگم میکنه اما بازم برام لذت بخشه...
بچگیهای من بوی یاس امینالدوله میده و طعم خیار. اما عجیب اینه که هیچ صدایی نداره؛ کاملا صامت. نمیدونم چرا هیچ صدایی را نمیتونم براش متصور بشم...
این چند وقت اینستا بودم
بچگی هام اخر هفته ها خونه مادربزرگ تو شالیزارهای گیلان😎
من که سپیده هستم، ولی بستگی داره منظورت کدوم سپیده باشه:))
همیشه جستجو با گوگل جواب میده دی:
